Broeken, ritsen en knopen

Written by on Feb. 5, 2007 .
kindertehuis Phnom Penh
Kijk, zo doe je dat...
(klik voor vergroting)

Eerst natuurlijk even langs de markt om de benodigde materialen in te slaan. Knopen, elastiek, naalden, garen etc... Die marktkoopman had een topdag! Maar ik zag 'm wel lichtelijk verwonderd kijken wat wij westerlingen hier in godsnaam mee gingen doen, want in hun ogen zien wij er in onze slobber korte broeken en vaak gehavende shirts niet echt uit dat wij met naald en draad om kunnen gaan.

En eerlijk is eerlijk ik ben er ook geen held in! Rits inzetten? Die broek gaat thuis toch gewoon gelijk naar Pa en Ma.

Iedereen wil wegen: ben ik al dikker?, COLT kindertehuis Phnom Penh
Very good!
(klik voor vergroting)

De jongens waren het eerst aan de beurt. Iedereen had al zijn kleding op zijn bed verzameld voor de grote check. Alles hebben we gesorteerd of het nog de moeite waard was en of het bijvoorbeeld nog paste. Jullie kunnen begrijpen dat deze kinderen die nooit iets persoonlijks bezitten en voor alles hard hebben moeten werken of knokken, het best moeilijk is om iets af te staan.

Samen met Mr. Soksay hebben we een boel kunnen repareren. Maar ik moet wel eerlijk zeggen dat Soksay wel beter is in ritsen aanzetten... dus die broeken schoof ik dan ook maar voorzichtig naar hem door... De mannen had ik natuurlijk ook aan het werk gezet en het is echt grappig om te zien hoe serieus ze dat oppakken.

En nu lopen ze weer rond in hun lievelings broek die nu niet meer afzakt door een missende knoop. Het is vertederend om te zien als ze dan aan komen zetten met nog een shirt iets anders dat toch misschien toch ook wel gerepareerd kan worden...

Blij met opblaasdieren, kindertehuis Phnom Penh
Wow, kijk mij nou!
(klik voor vergroting)

De dames de week erna waren een ander verhaal! Zij waren voorbereid! En dat betekende in hun ogen: alles verstoppen en ik ben alleen in bezit van dit miezerige jurkje en ja idd alleen maar deze broek... en dan je aankijken met de onschuldigste ogen die er bestaan! Nou lieve mensen, ik loop hier nu iets te lang mee dat ik dat wel kan weerstaan! Dus ff gebulderd en toen kwamen schoorvoetend de andere kledingstukken tevoorschijn.

Alleen constateerde ik vandaag (een week later) toen ik in hun kasten keek dat ze op een een of andere manier me toch om de tuin geleid hebben en nog veel oud spul hebben...

Er waren een paar meiden van wie het schooluniform te klein werd. Dus nieuwe blousjes en rokken gekocht met ze op de markt. En nu weer helemaal blij. Dankjewel Sanne en Marleen.

Back to news